In de weken dat Maral en Sophia weg waren, heb ik veel tijd door gebracht met de locals. De meerderheid van de locals in Moora zijn Nieuw-Zeelanders (vooral schapenscheerders) die geemigreerd zijn naar Australie omdat de lonen hier hoger zijn. Een groot deel van die Nieuw-Zeelanders in Moora zijn Moari’s. En ik moet zeggen dat dat de vriendelijkste mensen zijn die ik ooit heb ontmoet! Uncle Joe, Max, kelly, Donna, Puhi en de rest, ik ga ze missen!! Uncle Joe en Donna hebben me meegenomen naar de shearing shed (schuur waar ze de schapen scheren) om de schapenscheerders bezig te zien. Was een leuke ervaring en ik heb een lammetje vastgehouden, zo schattig!!! In de bar logeerden vaak werkmannen uit Perth. Met sommigen kwam ik heel goed overeen. Vooral met de boomhakkers. Ik heb hen mogen vergezellen tijdens hun werk en zo zag ik wat meer van de omgeving. In de bar is er op een avond ook een skimpy komen werken. Een skimpy is een barmeid die dus werkt in haar ondergoed en op het einde van de avond haar beha uitdoet. Was weeral een nieuwe ervaring voor mij, maar was wel lachen. Die avond had wel een niet zo’n leuke afsluiter. Carl, de manager, wou een vrouw die buitenzinnig dronken was de bar uitzetten, maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Die vrouw heeft tweemaal in Carls arm gebeten en die wonden zagen er niet normaal uit. Het was precies of die vrouw een stuk uit zijn arm wou bijten!! Gelukkig was er een verpleegster in de bar!! Een paar dagen later zag zijn arm er rood en gezwollen uit door de infectie. Na sluitingsavond zijn we nog naar een prive-feestje geweest van Uncle Joe, aboriginals hadden ons echter gevolgd. Aboriginals zijn niet echt mensen die je op uw feestje wilt hebben, want die drinken al uw drank op en hebben lange vingers… Ik heb het niet over alle aboriginals, want er zijn er ook goei, maar de meerderheid geeft toch problemen… Enfin, de Skimpy haar portefeuille was dus gestolen op dat feestje en toen we de aboriginals hen daarmee confronteerden, werd het een heuse vechtpartij. Ik had echt schrik want die aboriginals spaarden niemand!! Ze hebben een meisje verschillende keren in de maag geschopt, dat doe je toch niet!! Ik stond met Rakai veilig uit de buurt, althans dat dacht ik. Opeens kwam een aboriginal met zijn vuist naar Rakai en sloeg hem knock-out. Rakai lag op de grond, bewoog niet meer en er liep bloed uit zijn mond. Ik dacht dat hij dood was en begon te krijsen. Ik voelde aan zijn pols, en ik voelde gelukkig een hartslag! Dit gevecht liep echt uit de hand, dus ik heb de ambulance en de politie gebeld. Toen ze er waren waren de abo’s natuurlijk al weg. Rakai was ondertussen terug bij bewustzijn, hij was echter wel een vijftal minuten buiten bewustzijn geweest, dat kan niet gezond zijn!! Enfin, iedereen heeft het overleeft. Wat een avond!! Ik heb in Moora onverwacht een heel leuke tijd gehad. In Moora is maar een klein dorpje en er is op het eerste zicht niet veel te doen. De mensen maken hier echter hun eigen plezier, iedereen kent hier iedereen en in het weekend is er altijd wel een prive-feestje (de pubs moeten namelijk verplicht sluiten om 24 uur). Vorige vrijdag ben ik dus vertrokken uit Moora, na 6 weken was het wel spannend om weer verder te reizen, maar langs de andere kant vond ik het spijtig om iedereen achter te laten. Phil, een van de vaste klanten van de bar moest dezelfde richting uit als ik, namelijk naar het Zuid-westen, dus mocht ik met hem meerijden. Heb onderweg heel mooie scenery gezien!! De eerste avond kon ik met hem logeren bij een vriend van hem in Donnybrook. Daar hebben we dan ‘s avonds uit geweest. De volgende dag moest hij een koe in stukken snijden (hij is namelijk slager) op de boerderij van zijn zus in Boyupbrook. Maggie, de dochter van zijn zus, heeft met mij op een quad heel de boerderij laten zien. En ik heb een kalf geaaid dat de dag daarvoor geboren was!!! Die avond hebben we gaan slapen bij zijn zoon die in Boyupbrook woont. De volgende dag heeft hij mij afgezet in het hostel in Bunbury. Hier zit ik nu al een paar dagen. Ik heb tot nu toe elke dag gerelaxed. Ik ben met mensen naar het strand geweest, ‘s avonds hier op het terras wijn gedronken en naar de grappige verhalen zitten luisteren van Matt, een heel grappige Australier. Twee dagen geleden heb ik met Katherine (Australische) en Hayden (Nieuw-Zeelander) naar de bokswedstrijd gaan kijken van Danny Green en Mundine in een cafe op een groot scherm. Er was heel veel commotie rond die wedstrijd omdat Mundine een aboriginal is en een veel te grote mond en dikke nek heeft. Alle Australiers wilden dus dat Green won. Green staat op de 5de plaats op de wereldranglijst en Mundine 4de. Er was ongelooflijk veel volk in het cafe en er was veel ambiance. Terwijl iedereen supporterde voor Green, supporterde Katherine voor Mundine omdat ze altijd voor de underdog gaat, en dat leverde wel wat rare blikken van de anderen op, maar gelukkig bleef het daarbij. Enfin ik heb mij ongelooflijk geamuseerd en vond het echt leuk om naar te kijken. Maar Mundine heeft gewonnen dus iedereen was slecht gezind na de wedstrijd. De volgende dag moest Hayden terug vertrekken naar Nieuw-Zeeland, die was hier namelijk tijdelijk voor zijn werk. Vond ik heel spijtig want wij kwamen goed overeen. In Moora had ik het boek The Da Vinci Code gelezen (het was beschikbaar in de bibliotheek daar), en ik moet toegeven dat heel de hype er rond zeer terecht was, het is een ongelooflijk interessant, mysterieus en spannend boek! Ik was dan ook heel benieuwd naar de verfilming ervan. Eergisteren kwam de film hier in de cinema in Bunbury uit en ik ben hem meteen gaan zien. Wat een teleurstelling! Het cliche is hier weeral van toepassing; het boek is stukken beter dan de film. Ik vond de film maar vrij middelmatig. Ik geef toe dat het geen simpel boek is om te verfilmen, maar ik had toch meer verwacht. De film doet het boek eigenlijk een beetje belachelijk overkomen. Ik vond Sir Ian McKellan fantastisch als Teabing, ook Paul Bettany en Jean Reno waren heel geloofwaardig. Over Tom Hanks en Audrey Tautou heb ik mijn twijfels. Over Tom Hanks zijn acteerprestaties valt niet te twisten, maar of hij de meest geloofwaardige Robert Langdon kon neerzetten? En Audrey Tautou, tja, eerlijk gezegd vond ik het heel pijnlijk om haar te zien klungelen in deze film. Ze komt zo ongeloofwaardig over. Volgens mij kan ze beter in het Frans blijven acteren. In het boek is er chemistry tussen Langdon en Neveu, maar daar is in de film niets van te merken, Hanks en Tautou passen gewoon niet samen op een filmscherm! En waarom wordt er in de film zoveel aandacht gegeven aan de claustrofobie van Langdon?? Ik zie er het nut niet van in hoor… De film is eigenlijk een simpele vertaling van het boek, waarschijnlijk zodat kijkers het verhaal makkelijker kunnen vatten. Maar dat doet het mysterie teniet… Ook is Robert Langdon in het boek een expert wat the holy grail betreft en verdedigt hij het ten alle tijde. In de film stelt hij the holy grail meer in vraag (waarschijnlijk om kritiek van de katholieke kerk te verminderen), maar dat neemt de passie weg!! Aan geen enkel karakter in de film is echt veel aandacht geschonken zodat je er met kan meeleven. Wat ik wel goed vond, was de technische kant. De cinematografie was heel knap. Maar de film mist passie. Men heeft gewoon de kassa willen laten rinkelen door het populairste boek uit het recente verleden te verfilmen. En het zal goed doen in de cinema, iedereen zal de film willen zien, of het nu een goede film is of niet. Maar voor mij kwam het heel ongeloofwaardig over. Enfin, laat me maar weten wat jullie van de film vonden. Maar dit is mijn opinie. Gisteren heb ik naar de halve finale gekeken van Eurosong samen met een Zwitser. Belgie is weeral niet geselecteerd! Vind ik wel spijtig… Laatste dagen moet ik veel aan thuis denken, maar dat is normaal he, ik ben nu al 5 maanden weg. Ik vind het wel heel spijtig dat ik over enkele weken de trouw van mijn broertje Kris ga missen.. Spijtig dat een vliegticket naar Belgie zo ongelooflijk veel kost. Hopelijk gaan ze de trouw voor mij filmen!